ارتباط روزه با تقوا

توضيح:
عارف بزرگوار مرحوم آيت الله انصاري همداني ميفرمودند:
سعی کنید بهرهبري از لذّات مباح را کم کنید تا با عبادت مأنوس شوید، چون وقتی نفس انسان به چیزی محظوظ شد، از چیز دیگر حظّ نمیبرد. وقتی نفس از لذّات مادی اشباع شد، دیگر پی لذّات معنوی نمیرود. روزه به تقوی چه ربطی دارد؟ (لعلّکم تتّقون) چون حظّ مادی از نفس گرفته میشود، نفس آماده میشود برای حظّ بردن از عبادت.
همچنين مرحوم آيت الله شجاعي (شاگرد سلوكي علامه طباطبايي) ميفرمايند:
ما شنيدهايم كه ماه مبارك رمضان، ماه ضيافتالله است، اما اين چه ضيافتي است كه محروميت از خوردنيها و آشاميدنيهاست؟
لازمه اطعام خداوند در ضيافتش چه چيز است؟ در اين است كه من از خوردن امساك بكنم، خوردن من، [منجر به] نخوردن من [از مائدههاي معنوي] خواهد شد. اين نخوردن من، باعث ميشود تا از آن مائدههاي روحاني كه بايد اطعام شوم، بتوانم لذّت ببرم و ارتزاق شوم، لذا لازمه تغذيه شدن از سفره ضيافت الهي در اين ماه اين است كه تغذيه معمول را كنار بگذارم.
حديث:
مولا اميرالمؤمنين علي عليه السلام:
روزه (و بازداشتن نفس) از لذّتهاي دنيا، سودمندترين روزه است[1].
[1] غرر الحكم (تميمي آمدي): حكمت 5874